Η αποχή είναι πρόβλημα

Είμαι απαράδεκτη διότι δεν έχω τηρήσει την υπόσχεσή μου.  Δεν έχω καταγράψει καμία βελτίωση, καμία κίνηση, καμία πολιτιστική προσπάθεια εδώ και καιρό. Καμία μουσική πληροφορία.  Είναι φαίνεται σημάδι της εποχής μας.  Είμαστε όλοι σε μια αναμονή.  Παγωμένοι παρακολουθούμε τις εξελίξεις. Ζούμε την κάθε μέρα με αγωνία για την επόμενη. Η καταγραφη των γεγονότων μοιάζει πολυτέλεια.

Έχω σημειώσει πρόοδο, στο τραγούδι στην επαγγελματική μου κατάρτιση, στο θάρρος που έχω εκδηλώσει στη σκηνή, στις αναπνοές μου. Μένει μόνο να τα περιγράψω και να τα καταγράψω για να θυμάμαι την σειρά των γεγονότων!  Πολύ σημαντικό, πώς δεν το είχα σκεφθεί.

Από τον Αύγουστο έως σήμερα, έχω σημειώσει πρόοδο στην τεχνική της φωνής, έχω συμμετέχει σε μια φανταστική παραγωγή της οπερέττας "Οι απάχηδες των Αθηνών", μελετάω μουσικά κείμενα στο πιάνο και διαβάζω και γράφω αρμονία της μουσικής με πολύ άνεση και καθαρότητα.

Δεν χαζεύω, ο καιρός δεν περνάει άδειος, η ψυχή μου γίνεται πιο πλούσια με τη μουσική.  Τον Ιούνιο θα εξεταστώ στην ύλη της Β Ανωτέρας στη Μονωδία και θα φθάσω στη τελική ευθεία για το Δίπλωμα.  Έχω πολύ διάβασμα, όμως θα τα λέμε ελπίζω κάθε μέρα έστω και λίγο.

Θα προσπαθήσω να μην απέχω από την υπόσχεσή μου για την καταγραφή των γεγονότων. Είναι σημαντικό!